Baza noclegowa - baza hoteli - Ósmy cud świata

Noclegów: 1

Biur podróży: 1

Opinii: 26

Użytkowników: 34

Ósmy cud świata

Jeśli chcecie przejść suchą stopą po dnie morza i obejrzeć wraki zatopionych statków, koniecznie wybierzcie się do Karlskrony. To niewielkie miasteczko w południowej Szwecji zaskoczyło mnie urodą, spokojem i niezliczonymi atrakcjami dla tych, którzy lubią aktywnie i przede wszystkim, ciekawie, spędzać czas. Warto wybrać się tutaj chociażby na weekend.

Świetnie wytyczone ścieżki rowerowe, darmowe połączenia promowe z pobliskimi wyspami, niedrogie pola campingowe, możliwość bezpłatnego rozbicia namiotu, do tego łódki, jachty i konie – wszystko tylko czeka na turystów. Nie trzeba tu może przyjeżdżać na całe wakacje, ale kilka dni pozwoli naładować akumulatory.

Podróż promem z Gdyni trwa dziesięć godzin. To najdogodniejszy i najtańszy środek transportu. Zapewnia również liczne atrakcje dla miłośników śpiewów, tańców, karaoke, konkursów wszelakich i tańszych zakupów. Przekrój pasażerów pokazuje, jak bardzo zmieniły się czasy. Szwedzi pływają z Karlskrony do Polski tylko na jeden dzień, po to by pobuszować po sklepach i polować na okazje. Polacy na odwrót - większość chce odetchnąć w otoczeniu pięknego, choć surowego krajobrazu południowej Szwecji. Warto wiedzieć, że hrabstwo Blekinge, w którym leży Karlskrona, to najcieplejszy rejon kraju.

Przedsmakiem przygody jest przepłynięcie obok wpisanego na listę UNESCO portu. Prom majestatycznie mija dwie twierdze, które niegdyś broniły Karlskrony. Założony w 1680 roku Kungsholmen przypomina wyglądem zamek. Basen, do którego wpływały statki ma kształt koła, ono zaś nadaje całej budowli nie tylko oryginalności, ale i niezwykłego uroku. W parku założonym trzy wieki temu rosną wspaniałe okazy drzew i krzewów z całego świata. Szwedzcy marynarze z Karlskrony mieli zwyczaj przywożenia oryginalnych roślin z dalekich wypraw.
Dziś fort znajduje się na terenach wojskowych, można do niego dotrzeć jedynie statkiem żeglugi przybrzeżnej. Taką wycieczkę trzeba też zaplanować nieco wcześniej. W samym centrum Karlskrony mieści się Biuro Informacji Turystycznej w którym można załatwić wszystkie formalności.Z lewej, na wyspie Aspö wznosi się cytadela Drottningskär. Trzysta lat temu zaprojektował ją Erik Dahlberg. Mrocznie tu i bardzo tajemniczo, widok na otwarte morze cofa zegar do czasów, gdy Drottningskär i Kungsholmen zaczęły bronić wejścia do Karlskrony. Żaden statek nie miał szans, zawsze był w zasięgu dział albo fortu, albo cytadeli. Historia miasta związana jest zresztą z morzem, od wieków był to silny port wojenny.
Karlskrona leży na trzydziestu trzech wyspach archipelagu Blekinge, na północnym wybrzeżu Bałtyku. Samo centrum obejmuje wyspę Trossö. Niegdyś Trossö było surowym miejscem, w którym mieszkała tylko jedna rodzina. Jej głową był niejaki Vittus Anderson, któremu król Karol XI zaproponował odkupienie wyspy w drugiej połowie XVII wieku. Jego wysokość miał wielkie plany stworzenia tu miasta. Vittus jednak odmówił.
Po wielu przepychankach, Karol wsadził niepokornego chłopa do więzienia, jego rodzinę przesiedlił gdzie indzie i zabrał się do wielkiej budowy. Po wyjściu zza kratek Anderson przeklął nowo powstające miasto; wykrzyczał, że będą je dotykać pożary, powodzie i pomór. Nieszczęścia spadające na Karlskronę nie przekroczyły jednak statystyk dotyczących innych miast. Dziś można powiedzieć, że okolica emanuje stoickim niemalże spokojem.

Zamarznięta historia
Gdyby rzeczywiście Karlskrona była przeklęta nie przetrwałaby w niej największa w Szwecji drewniana świątynia. To królewski kościół Admiralitetskyran, noszący imię żony Karola XI Urlika Pia. Został zbudowany w 1685 roku jako prowizoryczna kaplica. Ma proste, utrzymane w zimnych błękitach wnętrze, przed wejściem stoi zaś drewniana figura "Dziadka Rosenboma" w kapeluszu. Umieszczone zostały przy niej małe schodki. Należy po nich wejść, uchylić ciężki kapelusz i wrzucić w przez otwór w czubku głowy monetę - to ofiara na kościół.

Z figurą wiąże się bardzo smutna historia. Opowiada o Matsie Rosenbomie, który należał do najstarszych mieszkańców Trossö. Miał szczęśliwą rodzinę i sześcioro dzieci. Wszystko układało się dobrze, dopóki Mats nie zachorował i nie stracił pracy w stoczni, gdzie był specjalistą od materiałów wybuchowych. Był to czas, kiedy na ulicach Karlskrony ciągle znajdowały się skaliste wzniesienia, niektóre wysokości małych domów. Miasto miało już 40 lat, ciągle jednak było w nim sporo pracy. Mats spodziewał się, że burmistrz mianuje go kierownikiem robót, pozwolono mu jednak tylko żebrać na ulicach, na których wysadzano skały.

Chodził więc od domu do domu, aż trafił do domu pewnego kapitana. Tam dziękując za jałmużnę, pokłonił się tak nisko, że kapelusz spadł mu na ziemię. Kapitan wsadził żebrakowi kapelusz na głowę i powiedział: kto chce otrzymać podziękowanie od Matsa, musi sam podnieść mu kapelusz. Rosenbom był już podchmielony, gdy trafił do rzeźbiarza figur galionowych. Temu nie spodobał się pomysł z podnoszeniem kapelusza i dał Matsowi pięścią między oczy. Ten zaś zaczął uciekać przed napastnikiem, aż w końcu ukrywszy się pod kościołem, zamarzł z wyciągniętą po jałmużnę dłonią.Rzeźbiarz, nie mogąc znieść wyrzutów sumienia, wyrzeźbił skarbonkę w kształcie Rosenboma i podarował radzie kościoła. Oryginalna rzeźba stoi wewnątrz świątyni, zaś jej kopia przed wejściem.

Kolejny, znany w Karlskronie bohater to malutki Nils Horgesson, chłopiec zamieniony za sprawą czarów krasnala w karzełka. Nilsa stworzyła Selma Lagerlöf, która jako pierwsza kobieta otrzymała Nagrodę Nobla. W słynnej książce dla dzieci "Cudowna podróż" niesforny Nils przeżywa mnóstwo przygód właśnie w Karlskronie. Chłopiec, podobnie jak Rosenbom ma swój malutki pomnik w pobliżu kościoła Admiralicji.

Równie malutkie jak Nils są chyba tylko domki na wyspie Björkholmen. Te drewniane chałupki z początku XVIII wieku były dawniej zamieszkane przez rzemieślników zatrudnionych w stoczni. Dziś miniaturowe "rezydencje" osiągają bardzo wysokie ceny, a wynajęcie takiego domku na tydzień może wahać się powyżej 2500 zł. To jednak rozrywka dla koneserów, domki są niskie, niemalże klaustrofobiczne. W niektórych zaś – ciekawostka – specjalne lusterka na oknach. Żony marynarzy musiały zawsze wiedzieć z wyprzedzeniem, czy mąż wraca do domu z pracy.

Wszystko dla morza
Karlskrona to połączenie miejskiej przestrzeni z fortyfikacją morską. Bałtyk wdziera się tu w każdy zakątek, morze stanowi nieodłączną częścią życia. Stocznia z początku XVIII wieku jest czynna do dziś. Stoi tu żuraw do stawiania masztów z 1803 roku, którego mechanizm musiało obsługiwać równocześnie 96 mężczyzn. Powrozownia to najdłuższy budynek drewniany w Szwecji, ma 300 metrów. Zupełnie nie trzeba reklamować "ósmego cudu świata", czyli jednego z najstarszych, suchych doków. Został on wyrąbany w skale.

Niezapomnianym przeżyciem jest również podróż pociągiem kursującym z portu pod całą Karlskroną. Skład jeździ tylko przy wyjątkowych okazjach, pociąg znika w długich tunelach, aby nieoczekiwanie wynurzyć się koło rynku lub pod dzwonnicą w Parku Admiralicji. Dzwonnica to jeden z najstarszych budynków w mieście. Został wzniesiony na wzór słynnej antycznej latarni morskiej w Aleksandrii. Ponieważ nikt ze współczesnych nie widział jej na oczy, więc posłużono się wizerunkami ze starych monet. Okazała dzwonnica zbudowana została z drewna i pomalowana popularnym w Szwecji żółtym kolorem. Wygląda jakby powstała z kamienia, szczególne wrażenie zaś robi to, że biegnący pod nią tunel z torami ma prawie szerokość jej podstawy.Karlskrona, czyli "korona Karola", to córka morza. Centrum najlepiej zwiedzać na piechotę, ale na inne wyspy można się dostać na ogół drogą wodną. Wśród Szwedów, jak i turystów z innych krajów popularne są kilkugodzinne wycieczki na wyspę Aspö. Prom odchodzi z centrum miasta co godzinę, jest oczywiście bezpłatny, zaś sama podróż zajmuje niecałe pół godziny. Niewielka wyspa jest rajem w pigułce.

Jej najważniejszą budowlą jest oczywiście cytadela Drottningskär, ale już obok niej, z pięknej mariny można wypłynąć jachtem w pełne morze lub chociażby na wycieczkę po okolicy. Przy przystani promowej stoją rowery do wynajęcia. Dróżki rowerowe biegną wśród bajkowych, kolorowych domków, wiejskimi ścieżkami, wśród lasów. Zadziwiająca jest tu dbałość o szczegóły. Nawet skrzynki pocztowe pomalowane są w obrazki zwierząt, zbyt słodkich kotków, szalonych okrętów na pełnym morzu czy dzikich ptaków. Takie zdobienia potęgują wrażenie sielanki.

Koło Karlskrony można również wybrać się na szczupaka i podglądać foki, znajduje się tu jedna z nielicznych na Bałtyku kolonii fok pospolitych. Miłośnikom mocniejszych wrażeń warto zaproponować przejażdżkę łodzią typu RIB, która pruje z prędkością 45 węzłów (81 km na godzinę). Wrażenie jest niesamowite. Taka przyjemność kosztuje około 150 zł od osoby, na trasie wycieczki jest zaś słynna mielizna, na której 20 października 1981 roku utknął radziecki okręt podwodny U 137. Okręt z 56-osobową załogą zderzył się w pobliżu Karlskrony z podwodnymi skałami, utracił napęd i musiał się wynurzyć. Jak się później okazało, był uzbrojony w głowice nuklearne. 6 listopada radziecka załoga opuściła rejon Karlskrony. W tej okolicy historia czai się wszędzie, głównie jednak pod wodą.

Wojskowa wyspa
Leżąca tuż przy Trossö wyspa Stumholmen należała niegdyś do Marynarki Wojennej i nie wchodził tu nikt niepowołany. Dzisiaj ma piękne tereny piknikowe, można tu łowić ryby, zaś w wodzie odbija się nowoczesna bryła muzeum morskiego. Choć to stosunkowo młoda placówka, robi wrażenie na wszystkich ciekawych świata.
W podwodnym tunelu wystylizowanym na wnętrze okrętu podwodnego, znajdują się okienka przez które widać pozostałości Göta Lejon, szwedzkiego statku, który zatonął u wybrzeży Karlskrony ponad 300 lat temu. Ten widok działa na wyobraźnię. Rzadko można oglądać takie miejsce i to z takiej perspektywy. Archeologia podwodna to działka dla specjalistów, tu zaś w pełnym komforcie podziwiałam ryby leniwie pływające wśród tego, co zostało na dnie morza.

Do niewątpliwych ciekawostek należą stare łodzie podwodne; dwuosobowa została sprowadzona z ówczesnej Jugosławii w 1984 roku, natomiast drewniany model podwodnego pojazdu został zbudowany w XVII wieku. Ówczesna łódź miała być napędzana za pomocą czterech kół napędowych, jej dach można było zdejmować, były w niej również boczne okienka wyglądem przypominające te w dzisiejszych, wiejskich chatach. Niestety, nic nie wiadomo o twórcy tego modelu.

Muzeum Marynarki Wojennej w Karlskronie oferuje jeszcze inne atrakcje, w zależności od preferencji można w specjalnym symulatorze wprowadzać nowoczesny statek do portu lub chwilę "pomieszkać" w naprawdę śmierdzących wnętrzach XVIII–wiecznego okrętu. Serwują tu prawdziwe przysmaki: zgniłe śledzie, mąkę z dodatkiem naturalnego białka, czyli z robakami, i zatęchłą wodę. O prawdziwej, wielkiej morskiej przygodzie przypominają zaś gigantyczne galiony, rzeźby, które niegdyś zdobiły żaglowce. Jak na weekend wystarczy atrakcji, prawda?

« poprzedni artykuł		następny artykuł »